Sokak Fotoğrafçılığında Poz Verme

Sokak fotoğrafçılığında poz vermek için kişiye küçük bir eylem verin ve çevrenin resmin bir kısmını taşımasına izin verin. Acele etmeden yürüyün, hafifçe yaslanın, izin verilen ve rahatsız etmeyen bir yerde oturun, lensin ötesine bakın, bir manşeti düzeltin, bir çanta kayışı tutun veya bir duvarın ya da pencerenin yanında duraklayın. Omuzları rahat tutun, elleri sıkmadan meşgul edin ve yönü kısa tutun. Bir sokak portresi, gerçek bir yere bağlı hissettirmelidir; kaldırımda yanlış yerleştirilmiş bir stüdyo pozu gibi değil. Her sokak fotoğrafı poz vermeyi gerektirmez; en iyi yaklaşım, bir portre mi oluşturduğunuza, bir anı mı gözlemlediğinize veya ikisi arasında bir şey mi yaptığınıza bağlıdır.

Bir duvar, bedene dürüst bir temas noktası sağlar. Resim hala sokağa aittir çünkü ışık, kaldırım ve mesafe mevcut kalır.

Sokak poz verme, yer ile bir konuşmadır

Bir stüdyo, bir fotoğrafçının değişkenleri kaldırmasına izin verir: ışık, arka plan, sıcaklık, geçen insanlar ve tempo. Sokakta, bu değişkenler portreye dahil olur. Dar bir sokak, yürümeyi amaçlı hale getirebilir. Bir dizi basamak, oturmak için bir durak sunabilir. Pencere camı, yüze ikinci, daha sessiz bir varlık kazandırabilir. Yararlı soru, 'Bu kişi ne poz vermeli?' değil, 'Bu kişi burada ne yapabilir ki zaten mantıklı olsun?' Bu değişim, kentsel portrelerin bir pozlama tablosundan ödünç alınmış gibi görünmesini engeller.

Hızlı bir sokak poz verme kontrol listesi

1. Kimseyi engellemeden durmak, yürümek veya duraklamak için yeterli alanı olan bir yer seçin.
2. Yerle uyumlu bir eylemle başlayın: yavaş bir yürüyüş, hafif bir yaslanma, oturmak veya bir pencereye bakmak.
3. Ellerin ince ayarını yapmadan önce ayakları yerleştirin; kilitli ayaklar genellikle gergin omuzlara doğru yukarı çıkar.
4. Gözlere bir hedef verin: lens, bir dükkan, bir yan sokak, bir ışık lekesi veya kameranın hemen ötesindeki bir nokta.
5. Her elin giysi, çanta, korkuluk, kitap veya cep kenarı ile hafif temas etmesini sağlayın.
6. Geçişleri fotoğraflayın, sadece donmuş son pozisyonu değil.
7. Sık sık sıfırlayın. Bir nefes, birkaç adım veya bir yöne bakmak, başka bir talimattan daha hızlı bir ifadeyi geri kazandırabilir.
8. Yer, rahatsız edici, kalabalık veya konu için rahatsız edici hale gelmeden önce hareket edin.

Yürüyüş pozları: bedene gidecek bir yer verin

Yürümek, sokak fotoğrafçılığında en az teatral pozlardan biridir çünkü bedene takip etmesi gereken bir sıra verir. Konu, sıradan hızında kısa, güvenli bir mesafede yürümeye davet edin, ardından sadece bakışı veya bir eli değiştirin. Uç noktaya bakabilir, bir vitrine göz atabilir, bir ceket önüne dokunabilir veya bir kolun doğal olarak sallanmasına izin verebilir. Resim kasıtlı olarak moda odaklı değilse abartılı adımlar istemeyin. Küçük adımlar ve sakin bir tempo, daha temiz omuzlar, eller ve ifadeler üretir.

Yürüyüş talimatı, konuya bir görev verir ve fotoğrafçıya birkaç zorlamasız an sunar: adım, duraklama, bakış değişimi ve ceket ayarı.

Yaslanma, oturma ve boş bakmadan uzak durma

Statik pozlar, gerçek bir dinlenme noktası olduğunda en iyi şekilde çalışır. Bir duvara yakın bir omuz, bir korkuluğa yaslanmış bir ön kol veya geniş bir kamusal basamağa oturmak çerçeveyi yerleştirebilir. Teması hafif tutun. Bir duvara düz bir şekilde yaslanmış bir kişi genellikle kaybolmuş görünür; orada sadece duraklayan bir kişi ise makul görünür. Uzaklara bakmak da yardımcı olur, ancak bakışın boş bir sürüklenme yerine küçük bir anlatı taşıması için kesin bir hedef seçin.

Oturma pozları, kullanılabilir bir kamusal alan ve kısa bir seans ritmi gerektirir. Merdivenleri açık bırakın ve diğerleri alanı ihtiyaç duyduğunda devam edin.

• Bir duvara yaslanmak için, tüm bedeni düz bir şekilde yaslamak yerine bir omuzu veya bir eli yüzeye yakın tutun.
• Basamaklar için, bedeni hafifçe döndürün, bir kolu dizin üzerine yaslayın ve elleri küçük bir nesne veya çanta kayışı etrafında yumuşak tutun.
• Korkuluklar için, yalnızca güvenli olduğunda ve erişimi kısıtlamadığında denge için parmak uçlarını veya bir ön kolu kullanın.
• Kamera dışındaki bir bakış için gerçek bir hedef verin: köşe, ışık, gelen bir arkadaş veya fotoğrafçının kaldırdığı el.
• Sabit bir portre için, kareler arasında bir nazik değişiklik isteyin: çene, omuzlar, nefes veya göz hattı.

Cam, bir portreye ikinci bir düzlem ekleyebilir. Konunun yansımasını kasıtlı tutun ve dikkat dağıtıcı parlamalardan kaçının.

Eller, ceketler, çantalar, duvarlar ve şehir nesneleri

Sokak, ellere boş bir arka plandan daha fazla dürüst iş sunar. Bir ceket yaka, çapraz çanta, tote sapı, sırt çantası kayışı, kitap, kahve kupası veya kamera kayışı yeterli olabilir. Önemli olan baskıdır: dokunmak, sıkmamak. Bir el kayışı tutarken diğer el aşağıda kalabilir; bir başparmak cep kenarında dinlenirken diğer el bir manşeti düzeltebilir. Daha derin bir elden ele rehberlik için, fotoğraflarda ellerinizi nereye koymalısınız.

Bir çanta kayışı, ellere inandırıcı bir görev verir. Bir elin onu nazikçe tutmasına izin verin ve diğer elin farklı, daha sessiz bir rolü olsun.

Fotoğrafçıların portreyi sahnelemeden yönlendirebilmesi

Sokak yönlendirmesi, kısa, gözlemlenebilir ve nazik olduğunda işe yarar. Yardımcı olduğunda kendi bedeninizde bir eylemi gösterin. Bir seferde bir unsuru değiştirin. Çerçevede gördüğünüzü söyleyin: yüzdeki ışık, temiz bir omuz hattı, daha iyi bir el şekli, başın etrafında alan. Kişiyi garip veya sert olarak teşhis etmeyin. Onlara tamamlayabilecekleri bir eylem verin, ardından kendi yollarında hareket etmelerine izin verin. Kamera, kişiyi komuta etmekten daha sık takip etmelidir.

• Şöyle söyleyin: "O kapıya yürü ve karşıya bak," "Doğal davran." yerine.
• Şöyle söyleyin: "Parmakların kayış üzerinde dinlensin," "Ellerin garip görünüyor." yerine.
• Şöyle söyleyin: "Bir omuzu duvara doğru açabilir misin?" yerine, tüm bedeni bir anda düzeltmek yerine.
• Yakınlaşmadan, giysileri ayarlamadan veya saç veya cilde dokunmadan önce sorun. Sözlü yönlendirme ve gösterim genellikle yeterlidir.
• Seçenekler sunun: yürümek veya oturmak, doğrudan bakış veya uzaklara bakmak, sessiz bir çerçeve veya daha hareketli bir çerçeve.
• Güven oluşturacak güçlü bir çerçeve gösterin, ardından seansı hareket halinde tutun.

Kamusal alan güvenliği, gizlilik ve saygı

Sokak portreleri, kamusal yaşamı yeniden düzenleme izni değildir. Trafikten, raylardan, inşaat alanlarından, özel girişlerden ve kalabalık sıkışma noktalarından uzak çalışın. Kaldırımları, merdivenleri, rampaları, dükkan kapılarını ve bina erişimini açık tutun. Değişen koşulları kontrol edin: yağmurla kayganlaşmış kaldırım, bisikletliler, teslimat araçları, güvenlik talepleri veya seans etrafında toplanan bir kalabalık. Yasalar ve izinler yerel olarak değişir, bu nedenle bu pratik bir rehberliktir, yasal tavsiye değil. Bir yer belirsiz olduğunda, mülk sahibine sorun veya başka bir çerçeve seçin. Yabancılar, kendi günlerinde hareket eden insanlar olup, yönlendirilmesi veya geciktirilmesi gereken arka plan mobilyaları değildir.

Saygılı bir sokak seansı kuralı

Eğer resim, erişimi engellemek, trafiğe girmek, hareket etme isteğini görmezden gelmek veya yabancıları nesne olarak görmek gerektiriyorsa, farklı bir resim seçin. Konum, portreye hayat katmalı, başkası için bir sorun yaratmamalıdır. Sokak görünümünü koruyan yer odaklı çekim fikirleri için, Gampi'nin Sokak Fotoğrafçılığı sayfasını ziyaret edin.

Hareket ve anlam için son sokak portrelerini seçin

Tamamlanmış bir sokak seti, yelpazeden faydalanır: bir yürüyüş çerçevesi, daha sessiz bir duvar veya pencere portresi, yerin izin verdiği bir oturma görüntüsü, yakın bir el detayı ve şehrin gerçekten önemli olduğu bir kare. El gerginliği, göz yönü, garip arka plan çarpışmaları ve kişinin hala kendisi gibi görünüp görünmediğini karşılaştırın. Şehir dışındaki daha fazla poz ailesi için, insanları fotoğraflarda doğal bir şekilde nasıl poz vermeleri gerektiğini keşfedin, bu daha gevşek yaklaşımı stüdyo fotoğrafçılığında nasıl poz verileceği ile karşılaştırın.

Düzenleme, setin bir ritmi olup olmadığını ortaya çıkarır: altı versiyonu olan bir poz değil, hareket, duraklama ve bir yer hissi ile bir dizi.