Stüdyo Fotoğrafçılığında Poz Verme

Stüdyo fotoğrafçılığında poz vermeye, rahat bir duruş, kolay bir nefes ve kare için net bir niyetle başlayın. Alışkanlık gereği kare durmaktansa omuzları hafifçe açılı tutun, elleri hafifçe meşgul edin, çeneyi yukarı ya da aşağıya keskin bir şekilde kaldırmak yerine biraz öne getirin ve gözlerin belirli bir yeri seçmesine izin verin: lens, ışık, fotoğrafçının omuzu ya da sıfırlama için zemin. Herkes için tek bir poz işe yaramaz. Stüdyo pozlama, duruş, ışık, kıyafet, hareket kabiliyeti, kişilik ve portre amacının küçük bir müzakeresidir.

Stüdyo pozlama, konu ışığı, bir sonraki ipucu ve küçük bir ayarlamanın portreyi nasıl değiştirdiğini anladığında daha kolay hissedilir.

Stüdyo pozlama, doğal pozlamadan daha kasıtlıdır

Açık hava ve doğal fotoğraflar, rüzgardan, yürüyüşten, konuşmadan, mimariden ve çevredeki günden enerji alabilir. Bir stüdyo daha yoğun bir ortamdır. Arka plan sade, ışık kontrol altında ve her küçük alışkanlık görünür hale gelir: sıkı eller, tutulmuş nefes, kaldırılmış omuzlar, gizlenmiş boyun, çökük gövde, dolaşan bakış ya da çok uzun tutulan bir gülümseme. Bu hassasiyet başlangıçta sert hissedilebilir, ancak aynı zamanda cömerttir. Bir stüdyo, her seferinde bir detayı ayarlamak için size zaman tanır.

Başlangıç dostu bir stüdyo pozlama kontrol listesi

1. Portre ne için: baş fotoğrafı, portföy, flört profili, kişisel marka, aile hediyesi, oyuncu kartı veya yaratıcı çalışma olduğunu sorun.
2. Bir başlangıç pozunu seçin: ayakta, oturarak, yaslanarak, yakın çekim veya yavaş hareket.
3. Ayakları önce yerleştirin, çünkü dengesiz ayaklar genellikle sert omuzlara ve ellere yol açar.
4. Doğrudan, kare bir portre amacınız yoksa gövdeyi veya omuzları hafifçe açın.
5. Ellerin belirsizlik içinde süzülmek yerine bir şeye hafifçe dokunmasına izin verin.
6. Kare öncesinde nefes verin, böylece omuzlar ve ağız biraz sertlik kaybeder.
7. Çeneyi küçük artışlarla hareket ettirin; fotoğrafçı belirli bir grafik görünüm istemedikçe dramatik şekilde içe çekmekten kaçının.
8. Gözlere bir hedef verin ve kareler arasında değiştirin: lens, ışık, omuz, zemin, yan duvar veya bir nefes için kapalı.
9. Her birkaç dakikada bir sıfırlayın. Stüdyo gerginliği sessizce birikir.

Ayakta pozlar: ayaklardan, omuzlardan ve ellerden başlayın

Ayakta stüdyo fotoğrafçılığı pozları için en basit güvenilir başlangıç, hafif bir ağırlık kaymasıdır. Bir ayağı hafifçe öne yerleştirin veya bir dizin yumuşamasına izin verin, ardından omuzları kameradan biraz uzaklaştırın. Bu, portreye bir eğiklik kazandırır, bedeni zorla bir şekle sokmadan. Eller ceplere dinlenebilir, ceket kenarını tutabilir, bir kolu dokunabilir, konuya uygun düşüyorsa kalçaya yerleşebilir veya gerginliği attıktan sonra doğal bir şekilde sarkabilir. Amaç bedeni gizlemek değil; amacı pozun canlı kalmasını sağlamaktır.

Tam vücut stüdyo portreleri için önce ayakları yerleştirin, ardından omuzları, elleri, çeneyi ve gözleri küçük, okunabilir değişikliklerle iyileştirin.

• Kilitleyici dizler yerine yumuşak bir ağırlık kayması deneyin.
• Omuzları 20 ila 45 derece döndürün, ardından yüzü ışığa veya lense geri getirin.
• Cebinizi dikkatli kullanın: baş parmaklar veya parmak uçları orada dinlenebilir, ancak her iki el de gömülmemelidir.
• Kıyafetleri sıkı bir şekilde değil, hafifçe tutun, böylece kumaş gergin görünmez.
• Eğer konu doğal olarak o duruşu iyi taşıyorsa, bir elin sarkmasına izin verin.
• Tam vücut portrelerinin ayakların, parmakların ve saçların yanlışlıkla kesilmediği kadar geniş olmasını sağlayın.

Oturma pozları: çökmeden kaçının, katı bir duruş talep etmeyin

Oturmuş bir stüdyo pozunun genellikle biraz yükseltilmesi gerekir, ancak askeri bir sertlik değil. Bir tabure veya sandalyenin ön kenarına oturmak, gövdenin uyanık kalmasına yardımcı olabilir. Sandalyeyi hafifçe döndürmek, pozu daha az frontal hale getirebilir. Eller dizlere, sandalye kenarlarına, katlanmış kumaşa veya birbirine dinlenebilir. Eğer bir konu sınırlı hareket kabiliyetine, ağrıya, yorgunluğa veya tercih edilen bir oturuş pozisyonuna sahipse, pozu önce konfor etrafında inşa edin ve portreyi şekillendirmek için ışık, kamera yüksekliği ve kırpma kullanın.

Oturmuş bir poz, eller hafif bir temas sağladığında ve fotoğrafçı yalnızca bir detayı bir seferde değiştirdiğinde hızla iyileşir.

Yakın çekim portreleri: çene, gözler, ağız ve omuzlar

Yakın çekim stüdyo portrelerinde, yüz tek konu değildir. Omuzlar, yaka, yüze yakın eller, saç, boyun çizgisi ve negatif alan tüm resmi etkiler. Boyun düzlemini uzatmak için çeneyi hafifçe öne getirin, ardından ışık ve lens için yalnızca gerektiği kadar yukarı veya aşağı ayarlayın. Talimatlar küçük, neredeyse mutfak tarzında hissettirilmelidir: bir miktar öne, bir nefes aşağı, gözler iki inç sola, ağız gevşek, omuzlar nefes verirken aşağıda. Sert komutlar yüzleri korunaklı hale getirir; hassas ipuçları onları esnek hale getirir.

• Gözleri yön olarak kullanın: doğrudan lens için doğrudanlık, lensin hemen ötesinde yumuşaklık için veya ışığa doğru daha sessiz bir portre için.
• Ağız kareler arasında sıfırlanmasına izin verin. Tutulan bir gülümseme birkaç saniye sonra kırılgan hale gelebilir.
• Omuzları dahil edin. Sıkı bir kırpma içinde bile, kaldırılmış omuzlar yüzü gergin gösterebilir.
• Eller yakın çekime girdiğinde, parmakları gevşek tutun ve temas hafif olsun.
• Evrensel yüz kurallarından kaçının. Kamera yüksekliği, lens seçimi, kemik yapısı, ifade ve ışık yönü, neyin işe yaradığını değiştirir.

Hareket ipuçları stüdyo pozlarının donmasını önler

Stüdyo portreleri donmuş görünmek zorunda değildir. Küçük hareket, propriosepsiyonu gevşetebilir ve konuya sadece bakılmaktan başka bir görev verebilir. Yavaş bir adım atmasını, ceket ayarlamasını, bir yöne dönüp geri gelmesini, otururken öne ve geriye yaslanmasını, omuz yuvarlamasını veya bakışları zemin ile lens arasında kaydırmasını isteyin. Hareket ipuçları, fotoğrafçının eylemi tanımladığı, gerekirse gösterdiği ve geçiş sırasında çekim yaptığı zaman en iyi şekilde çalışır.

Eller, omuzlar, çene, duruş ve gözlerle ne yapmalı

Çoğu stüdyo pozlama sorunu büyük sorunlar değildir. Küçük birikimlerden oluşur: işlevsiz bir el, kulakların yanına çekilmiş omuzlar, içe çekilmiş bir çene, çökük bir duruş veya hedefi olmayan gözler. Daha geniş doğal pozlama dili için bu kılavuzu şu makalelerle birleştirin: insanları fotoğraflarda doğal bir şekilde nasıl pozlayacağınız ve daha iyi müşteri fotoğrafları için portre fotoğrafçılığı ipuçları.

Fotoğrafçıların müşterileri nazikçe yönlendirmesi

İyi stüdyo yönlendirmesi spesifik, rıza bilincine sahip ve aceleci değildir. Bir poz istemeden önce kendi bedeninizde gösterin. Bir seferde bir şeyi değiştirin. Kişinin bedenini değerlendirmek yerine görüntü amacını tanımlayın. Yakınlaşmadan, saç ayarlamadan, kıyafetleri düzeltmeden veya herhangi bir şeye dokunmadan önce sorun. Birçok müşteri, neye baktığınızı duyduğunda size daha hızlı güvenecektir: gözlerdeki ışık, temiz eller, daha güçlü omuz açısı, çerçeve etrafında daha fazla nefes alanı.

• Şöyle söyleyin: "Omuzlarını hafifçe yumuşak kutuya doğru çevir," "Sert görünüyorsun" yerine.
• Şöyle söyleyin: "O elin tabure kenarında dinlensin," "Ellerin garip görünüyor" yerine.
• Şöyle söyleyin: "Nefes ver ve omuzların düşsün," "Rahatla" demek yerine.
• Şöyle söyleyin: "Bu yakayı ayarlayabilir miyim, yoksa bunu kendin mi yapmak istersin?" herhangi bir fiziksel değişiklikten önce.
• Güven inşa edeceği bir güçlü kareyi erken gösterin, ardından seansı hareket ettirin.
• Mümkünse seçenekler sunun: ayakta veya oturarak, doğrudan bakış veya profil, daha sessiz ifade veya daha büyük gülümseme.

Yaygın stüdyo pozlama hataları ve çözümleri

Son stüdyo görüntülerini bir aralıkla seçin, sadece bir favori pozla değil

Bir stüdyo seansından sonra, en güçlü son set genellikle bir aralık içerir: doğrudan bir baş fotoğrafı, daha yumuşak bir kameranın dışındaki görünüm, oturmuş bir kare, tam vücut bir kare, bir hareket temelli portre ve anlam katıyorsa bir detay veya kırpma. Ellerde, ifadede, omuz gerginliğinde ve göz enerjisinde yakın kopyaları karşılaştırın. Daha ayrıntılı bir düzenleme geçişi için, bir fotoğraf çekiminden en iyi fotoğrafları nasıl seçeceğinizi okuyun.

Stüdyo poz çeşitliliği, karşılaştırma yaparken en kolay şekilde değerlendirilir. Ellere, duruşa, ifadeye ve setin kişinin kendisi gibi hissedip hissetmediğine bakın, sadece kurulum değil.